Amritsar'ın süt kokulu tapınağı

Yoldaki yaşama adım atmak için bugün sabahın dördünde kalkmıştım.

Şimdi Dhramsala’dan bindiğim otobüsle Amritsar’a girmek üzereyiz.

Dhramsala'da kendime yolculuk

-  Omm… Ommm… Ommmm…

 -  Dumm! Dumm! Dumm!

Rüyamda bir tepenin üzerinde oturuyorum. Uzakta karlı dağlar. Rüzgâr olanca hızıyla esiyor. Arkamda, üst üste taşlar konarak oluşturulmuş yol üstü tapınağından sesler geliyor.

Dalia Lama'ya giderken

Beş gündür bugüne kadar benim gibi düşünmeyenlerle, daha doğrusu ben kendimi kendi kabımda sakladığımdan onlar gibi düşünmediğimden, kendim gibi olmayanlarla bir arada huzur içinde geçirdiğim Hindistan coğrafyasındayım.

Haridwar'a Hacı olmaya geldim

Ben, ben olalı, beni yaratan güçle barışık olamadım.

İnançların birleştiği şehir, Delhi'de 2. gün.

Yasemin tütsüsünün mayhoş kokusu sarmış ortalığı. Ayaklarım çıplak, bir çivi tablet üzerinde dengede kalmaya çalışıyorum. Sağ yanım Cennet, sol yanım Cehennem.
Her ikisi de öbür dünya. Bir tanesini diğerinden çok isteyemiyor, ayaklarımın altından akan kanlara rağmen çivilerin üstünende duruyorum. Dua etmiyor, yakarmıyor, dilenmiyorum. Öylesine duruyorum...

Delhi'de ilk gün - NAMASTE

Bir dağın zirvesinde bağdaş kurmuş, apış arama bir mendil yerleştirmişim. Dileniyorum.  

"Ey ulu güç! Bir yolculuk ver bana. Bir yolculuk..."

Hindistan hazırlık, yolculuk öncesi

Üstün farkındalık durumuna, inançla değil; kişisel deneyimleme ile ulaşılabilinir/BUDHA M.Ö.500 (Siddharta)

Başıma ne geliyorsa kitaplar yüzünden geliyor. Farkındalığımın artmasında en büyük pay sahibi önce onlar sonra yolculuklar.